
GÜVEN ALBAYRAK
Sosyal medyada gezinirken sevgili Aykut Oray’ın resmini görünce duygulandım. Paylaşıma hislerimi yorum bölümüne yazdım. Yoruma cevap gelince paylaşımı yapanın Anıl Oray olduğunu öğrendim. Sevgili abimin oğluydu. Duygu dolu muhabbetten sonra onu görmek için randevulaştım.
Dün Çarşamba günü öğlen çalıştığı kurumun karşısında kafede buluştuk. Ben karşımda babasına âşık bir adam buldum. Cep telefonunda babasına ayıt resimler onunla ilgili anılar uçuştu belleklerden.
Belleğim beni 1989 kış aylarına götürdü. Mart ayı yerel seçimler vardı. o zamanlarda Sosyal Demokrat Halkçı Parti vardı. Karadeniz Gazetesinde Gazetecilik yaptığım yıllardı. Üsküdar İlçe teşkilatında tanıştığım birçok değerli abilerimiz vardı. Aykut Oray abiyle o zamanlar tanışmıştım. Bizim gurup diye tanımladığımız Şener Mete, Mehmet Muş, Aykut Oray, Erol Kızılelma, Kenan Evcim, Handan hanım, hatırlayamadığım birçok insan. O dönem Üsküdar İlçesi yerel seçimlerde %52 gibi oy almıştı. Şener Mete abimiz Belediye Meclis Başkanı olmuştu. Mayıs ayının ilk günleri bir meclis toplantısı var. Toplantı bitip belediyede SHP gurup odasına ben çağrılmıştım. Bizler meclis toplantısında iken o gün Türkiye Kupasında Fenerbahçe- Galatasaray maçı varmış skoru öğrendiklerinde hele 3-1 den 3-4 olunca Galatasaraylı olduğumu bilenler benimle dalga geçtiğinde, “ Vatandaşa cart curt yok, o mu oynadı?” diyerek devreye girdi. Kardeş sen 65 mi, 66mı doğumlusun? Diye sordu. 1965 dedim. Senin baban rahmetli mi? Evet dedim. “Bir genç kartal kaybetmişiz” dedi.
Sordular, Aykut abi müneccim misin? Vatandaşın adı Güven, 1965 doğumlu, Galatasaraylı babası olsa mutlaka Beşiktaşlı olurdu, çünkü 1964-1965 sezonu Beşiktaşlı Güven Önüt gol kralı oldu o yaz her Beşiktaşlı çocuğuna Güven ismi koymuş. Kendimle ilgili bir gerçeği öğrenmiştim. Üzerimdeki baskıyı alıp Galatasaray’ın yenilgisine bile üzülmemiştim.
Gençlerin hocası ve abiyi idi. İyi bir Beşiktaşlıydı. Oyunculuk ile Siyasi hayatı bir birine karıştırmazdı. Oyunculuk yönünde hiç bahsetmez siyaset yönü ağır basardı.
Bizim ağabeyimizdi. Gençlerin hocası duyarlıydı, kimseyi incitmezdi, destek olurdu. İlkeli, dürüst, aydındı. Aykut abiyim in vatandaşı olmak benim için onurdur.
Birde Türkiye’nin kâbusu 1991 genel seçimleri vardı. Karadeniz Gazetesinin Genel Yayın Müdürü olmuştum. Aykut Oray ağabeyliğini yapmış Algan Hacaloğlu vasıtasıyla meclis muhabirliğine kadar yükselmiştim. O dönem Mehmet Ali Yılmaz, İbrahim Tez Bakanlarla makamında Röportajlar yapmış gündemde yer almıştım.
Anıl kardeşime anıları anlattıkça babasına sevgisi bir kat daha artmıştı. Çünkü onun kahramanını canlı şahidi karşısındaydı. Sanatçı kimliği ile ön planda olmasına rağmen inançlı bir sosyal demokrat olarak hatıralarımda kaldı.
Birde geriye bıraktığı iki evlat. Vatandaşına başyapıtı, Güzel birer sosyal demokrat iki iyi insan. Hep ışıklar içinde uyu, Anıl baba dostuna sen gibi ağırladı. Sen gibi sıcacık baktı.
Seni çok sevdik ağabey...
Hatıraların umudumuz oldu.
Yorum Yazın