Nostaljik bir şiirimle keyifli okumalar diliyorum

Karanlık Orman

Orman sık 
Güneş girmez olmuş içine 
Dev ağaçların gölgesi 
Loş 
Soğuk 
Çeşit çeşit canlılar
Milyonlar işsiz ve fakir

Ne çiçek ne kuş 
Ne de kelebek 

Beton her yer
Yok sevinecek bir şey 

Etrafta kıpırdayan gölgeler 
Ürkütüyor 
Sesini çıkarma fark edilme 
Sorgulama sakın 

Bırak 

Karanlığın zulmünde 
Sonlarını beklerken 
Can çekişsin canlılar 

Ormanın vahşi sakinlerinin 
Kükreme ve ulumaları 
Kulak zarımı patlatacak 
Canlılar 

Kimin menfaatinedir bilmeden 
Allah adına
Öldürüyorlar birbirlerini 

Yollarını kaybetmiş
Şaşkın ve umutsuzlar 
Deviremezler dev ağaçları 
Işık istiyor hepsi 
Işıkla gelir aydınlık 
Aydınlıksa 
Dev ağaçların üstünde… 

Barbaros İrdelmen

İstanbul,