Gün batıyor

Ay çıkıyor

Gecenin zifiri karanlığından

Aydınlık güneş doğuyor

Yaradan akıl Ihsan eylemiş

İnsanoğluna

Faydalansın yaşam imtihanında

Yok öyle olmuyor

Ne faydasız ki nefis durmuyor

Ruhumuzda gün batımı yok ki

İçimiz körelmiş kör kuyu karanlığında

Nefes almadan dinlenmeden

Kontrol ediyor bizi

Şeytanı geçercesine nefis

Koşar adımlarla ilerliyor

Yaşantısı olmadan ölüme

Ye iç gözü kapalı aydınlığı bombala

Başını öne eğip düşünme

Vakitin yokmuş gibi

Sana verilen ömürde

Hiç şüphen olmasın

Bir gün doğuyorsan

Bir gün yok olacaksın

Varlık nedenin topraktır ama

Yokluk nedeninde toprağa dönüştür.

Erdal Özgen